فکت تلخ: هر آنچه دوست داری از دست خواهی داد:
در روانشناسی تکاملی، ترس از دست دادن بخشی از سیستم هشدار مغز برای بقاست؛ مغز تصور فقدان را حتی زودتر از وقوعش پردازش میکند تا ما را برای تهدید آماده کند. بر اساس اصل «زیانگریزی»، درد از دست دادن تقریباً دو برابر بیشتر از لذت به دست آوردن در مغز وزن دارد. به همین دلیل جملههای کوتاه درباره ناپایداری، با وجود تلخی، عمیقاً در حافظه میمانند.
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویه «گذر لحظهها» دید: چیزی که امروز دوستش داری، چون تمامشدنی است، اکنون واقعیتر است. اگر همین حالا عمیقتر حسش کنی، از دست دادن آیندهاش را کمرنگ نمیکنی، اما حالِ پربارتری میسازی.