فقط با من مهربونه

سلیقه عشقی من: آدم بداخلاقی که فقط با من مهربونه:

در روانشناسی، پدیده‌ی «تقویت متناوب» توضیح می‌دهد چرا مهربانی گاه‌به‌گاه یک فرد بداخلاق بسیار اعتیادآورتر از مهربانی مداوم است. مغز در انتظار پاداش تصادفی، دوپامین بیشتری ترشح می‌کند، دقیقاً مانند شرطی‌سازی اسکینری. به همین دلیل این الگوی رفتاری تا این حد چسبنده و فریبنده‌ست.

راهکار:

این همان «گل سرخ در بیابان» است: نه ناتوانی از مهرورزی، بلکه انتخابی مطلق. روایتی که ادعا می‌کند تو لایق مهربانی‌ای هستی که دیگران هرگز تجربه‌اش نمی‌کنند. اما این انحصار می‌تواند تله‌ای احساسی باشد: جایی که «فقط با تو مهربانم» مرز باریکی با «فقط تو تحمل می‌کنی» پیدا می‌کند.