فکر کسی که دوستش داشتی

هر شب تکرار حرف‌های تو و هزار تکه شدن قلب:

مغز آدمی خاطره‌های همراه با احساسات شدید را با کمک آمیگدال و هورمون استرس، عمیق‌تر ذخیره می‌کند؛ به همین دلیل شب‌ها که سروتونین پایین می‌آید، همان جمله‌ها مثل یک لوپ شکسته پخش می‌شوند. این تکرار فقط یک مسیر عصبی است که بارها و بارها فعال می‌شود، نه صدای «قلب»؛ یعنی هر بار هزار تکه شدن، در واقع فرصتی برای بازسازی همان مسیر است. اگر این تکرار یک عادت مغزی است، چه چیزی می‌تواند مسیر تازه‌ای بسازد؟

راهکار:

این تکرار شبانه فقط درد نیست؛ نشانه‌ی ذهنی است که هنوز در حال پردازش آن رابطه است. اگر به این حرف‌ها به چشم «خاطره‌ای قدیمی» نگاه کنی، نه «حقیقت امروز»، کمک‌ماه از شدت تکرار کم می‌شود.