فکر کردن به کسی که یادت نمیاد

شعری درباره کسی که یادت نمی‌کنه:

آیا می‌دونی که مغز انسان در فرآیند «بازیابی خاطره» هر بار خود خاطره رو بازنویسی می‌کنه؟ یعنی هر بار که به کسی فکر می‌کنی، در واقع داری نسخه‌ای تحریف‌شده از اون شخص رو تو ذهنت می‌سازی. جالبه که اگه طرف مقابل اصلاً به تو فکر نکنه، خاطره‌اش در مغز خودش کاملاً متفاوت شکل گرفته. این پدیده «انعطاف‌پذیری خاطره» نام داره. پس شاید این شعر ناخودآگاه به این نکته اشاره داره: یاد کردن یا نکردن یک انتخاب عصبی است، نه یک حقیقت عاطفی.

راهکار:

اگر این حس درونی رو تجربه می‌کنی، شاید بهتره بدونی که حافظه انتخابی عمل می‌کنه: اونی که در خیال توست، ممکنه عمداً یا ناخودآگاه تو رو فراموش کرده باشه. اما این فقط یک طرف قضیه است—ذهن تو با یادآوری مکرر، داره به اون خاطره قدرت می‌ده. پیشنهاد: یک بار خاطره رو روی کاغذ بنویس و بعد intentionally رهاش کن. این کار نشون می‌ده که کنترل رو دست می‌گیری.