نزدیکترین آدم از دورترین فاصله؛ معنای واقعی دلتنگی از راه دور:
در روانشناسی به این وضعیت «صمیمیت پارادوکسیکال» میگویند: فاصله فیزیکی اغلب مدارهای پیشبینی پاداش را در مغز فعال میکند؛ چون نبودِ حضور، ذهن را وادار به بازسازی مداوم طرف مقابل میکند. پژوهشها نشان میدهد انتظار برای پیام یک فرد دور، ترشح دوپامین را نسبت به حضور روزمره بهشکل محسوسی افزایش میدهد. از منظر فلسفی، هایدگر نیز «دوری» را شرط نوعی «نزدیکی وجودی» میدانست. حالا سؤال: دوری انتخاب ماست یا فقط توجیه مغز برای دلتنگی؟
راهکار:
این جمله را میشود برعکس هم خواند: شاید کسی که از دور به فکر ماست، تصویری ایدهآل از ما ساخته، نه خودِ واقعیمان را. نزدیکی واقعی گاهی در همان فاصلهای رخ میدهد که دو نفر جرات حفظ آن را دارند.