فقیر باش اما حقیر نباش

فقیر باش اما حقیر نباش؛ مرز عزت نفس و فقر:

«حیثیت» در روان‌شناسی اجتماعی بیش از ثروت به ادراک کنترل و جایگاه اخلاقی وابسته است؛ پژوهش‌های مقایسهٔ اجتماعی نشان می‌دهند شرم ناشی از فقر وقتی کاهش می‌یابد که فرد فقر را وضعیت موقت ببیند، نه هویت ثابت. در تاریخ روم هم کرامت شهروندی با ثروت یکی نبود.

راهکار:

این جمله مرز میان فقر مادی و فقر شخصیتی را برجسته می‌کند؛ می‌توان آن را این‌طور بازخوانی کرد: نداشتن پول یک وضعیت است، اما حقارت می‌تواند انتخاب یا عادت باشد و کرامت، سرمایه‌ای جدا از حساب بانکی است.