فخر شیعه بودن؛ وقتی کد ملی هم میگوید شیعهی علی:
کد ملی ایران فقط یک شماره نیست؛ رقم آخر آن با یک الگوریتم کنترلی از روی نه رقم دیگر محاسبه میشود تا جعل سخت شود. اما مغز انسان با عددها اینطور برخورد نمیکند؛ وقتی هویت گروهی مثل «شیعهی علی» با خودپنداره پیوند میخورد، قشر پیشپیشانی میانی برای نماد گروه دقیقاً همان فعالیتی را نشان میدهد که برای بازنمایی خود فرد. نتیجه؟ یک عدد دهرقمی سرد تبدیل به بخشی از هویت داغ میشود. اگر کد ملی فقط «شهروند» میگفت، همینقدر شاخ میشد؟
راهکار:
اینجا فقط یک عدد نیست؛ داری از یک کد دهرقمی یک پرچم هویتی میسازی. نکتهی بامزه این است که مغز برای نمادهای گروهی همان مسیر پاداشی را فعال میکند که برای غذا و پول فعال میشود؛ برای همین این حس تا این حد واقعی و پرحرارت است.