وقتی شیران میروند؛ شغالان بر تخت مینشینند:
در بومشناسی، وقتی شیرها حذف شوند، شغالها و کفتارها بهطور انفجاری زیاد میشوند و گیاهخواران را بیرویه شکار میکنند؛ پوشش گیاهی نابود میشود. این یعنی 'آبشار واژگونی'. روانشناسان هم میگویند 'اثر دانینگ-کروگر': نالایقها تصور میکنند لایق تاجاند. آیا تاریخ بشر چیزی جز این چرخه بوده؟
راهکار:
در بومشناسی، با حذف شکارچی رأس مثل شیر، گونههای فرصتطلب مثل شغال افزایش یافته و تعادل فرو میپاشد. این 'آبشار واژگونی' در جوامع انسانی نیز رخ میدهد: نبود رهبران واقعی، فضایی برای سلطهگران نالایق ایجاد میکند و سیستم را به سمت نابودی میبرد.