تنها چیزی که زیادش خوبه نبودنه:
نوروبیولوژیستها دریافتهاند که نبودن موقت یک محرک (مثل فرد موردعلاقه) باعث فعال شدن «مسیر پاداش» مغز میشود و دوپامین بیشتری هنگام بازگشت ترشح میکند. این همان «اثر نوسان» است که احساس را شدیدتر میکند. آیا این الگو را در روابط خودت تجربه کردهای؟
راهکار:
این جمله کوتاه اصل «کمیابی» در اقتصاد رفتاری را به زیبایی به تصویر میکشد: هرچه چیزی کمتر در دسترس باشد، ارزش آن بیشتر میشود. میتوانی از این مفهوم برای افزایش قدردانی در روابطت استفاده کنی: مثلاً گاهی فاصله گرفتن، نه بهعنوان بیتوجهی، بلکه بهعنوان راهی برای عمقبخشی به ارتباط.