سکوتِ ناتوان: وقتی کلمات کافی نیستند:
این بیت از حافظ، اشارهای ظریف به مفهوم 'آفازیا' یا ناتوانی در بیان دارد، نه لزوماً به معنای پزشکی آن، بلکه به معنای ناتوانی عاطفی و روانی در انتقال تجربههای درونی. این پدیده اغلب در مواجهه با غم و اندوه عمیق رخ میدهد.
راهکار:
برای رهایی از این ناتوانی، نوشتن را امتحان کنید. حتی اگر برای کسی نباشد، نوشتن به شما کمک میکند احساسات خود را پردازش و بیان کنید. این تمرین میتواند دریچهای به سوی بیان کلامی دوباره باشد.