فحش به خدا

فحش به خدا یا سوال از آفرینش؟:

آیا می‌دانستی مغز انسان هنگام فحش دادن، همان مسیر عصبی را فعال می‌کند که هنگام درک درد فیزیکی؟ یعنی فحش، یک مکانیسم فرار از رنج است. شاید این جمله می‌گوید: قبل از اینکه دردت را به بیرون پرتاب کنی، ببین چه کسی تو را ساخته تا رنجت را بفهمد. سوال به‌جا: آیا نفرینِ خالق، راهی برای فهمیدن ناقص بودن خودِ ما نیست؟

راهکار:

این جمله انگار می‌خواهد بگوید پیش از هر نفرینی، به منبع وجود خودت فکر کن. اما از زاویه‌ای دیگر: شاید نفرین کردن خودِ زندگی، پرسشی از معنای آفرینش باشد. چه می‌شود اگر به جای فحش، سؤال کنی؟