افعی خوش خط و خالی؛ وقتی آدمهای دو رو خودشون رو لو میدن:
در زیستشناسی به این میگن «میمیکری»؛ بعضی مارهای غیرسمی رنگوروی مارهای کشنده رو تقلید میکنن. در روانشناسی هم آدمهای دارای «سهگانه تاریک» شخصیت معمولاً ظاهر جذابتر و فریبندهتری دارن و قربانیها دقیقاً به خاطر همون «خوشخطوخالیبودن» فریب میخورن. نیشهای پیاپی یه جور مکانیزم تست واقعیته؛ پژوهشها نشون میده بعد از چند بار تجربه منفی، مغز آدم در تشخیص دروغگوها دقیقتر میشه. سؤال اینه: آیا باید از نیشها تشکر کرد؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهی دیگه هم دید: نیشهایی که خوردی دقیقاً همون چیزی بودن که چشمهات رو باز کردن؛ حالا آدمهای دو رو رو زودتر از قبل میشناسی. ارزش این آگاهی از هر ظاهر خوشخطوخالیای بیشتره.