روزی که جزو بقیه میشوی، رفتار واقعی را میفهمی:
پدیدهٔ «سوگیری درونگروهی» میگوید مغز ما برای «خودیها» استاندارد اخلاقی نرمتری دارد و بهمحض تغییر جایگاه، همان شخص را با معیار «بقیه» میسنجد. آزمایشهای اجتماعی نشان میدهند مرز «ما/آنها» را حتی با یک سکهٔ بیارزش هم میسازیم؛ همین مرز، رفتار دوگانه را توجیه میکند. آیا روزی که «بقیه» شدی، معیارهایت هم عوض شد؟
راهکار:
بازخوانی تازه: این جمله یک آینه است، نه تهدید. وقتی کسی از دایرهٔ «خودی» به «بقیه» سقوط میکند، تازه میفهمد رفتار تو با دیگران همیشه نسخهٔ علنی همان رفتار پشتپرده بوده است. مرز «خاص/بقیه» اغلب نه عشق است نه منطق؛ فقط جایگاه موقتی است که با اولین تغییر، معیارها را لو میدهد.