اگر حلوا مزه کرد، از مرگم راضیام:
در نوروساینس، مرگ عزیزان باعث فعال شدن همان مدارهای مغزیای میشود که طعم شیرین را پردازش میکنند—یعنی مغز ما «مزه» را با «خاطره» یکی میکند. از سوی دیگر، در فرهنگ ایران، حلوا را برای روح مرده میپزند؛ این جمله وارونهاش را میگوید: مادر خودش میخورد تا ثابت کند عشق تا ابد باقیست. آیا میتوان این عبارت را وصیتنامهای عاطفی برای مادران دانست؟
راهکار:
این جمله یک استعاره عمیق از فداکاری است: اگر مادر از حلوایی که برای تو پخته لذت ببرد، یعنی تو در مرگت هم توانستهای او را خوشحال کنی. میتوانی همین حس را در یک متن کوتاه یا حتی یک شعر برای مادرت بنویسی تا قدردانیات را جاودانه کنی.