پارادوکس زندگی: مردن برای زیستن:
در زیستشناسی، مرگ سلولی برنامهریزی شده (آپوپتوز) برای رشد و تکامل ضروری است. هر روز میلیونها سلول در بدن ما میمیرند تا سلولهای جدید جایگزین شوند. حتی مغز برای یادگیری، سیناپسهای بیاستفاده را حذف میکند. این پارادوکس «مردن برای زندگی» در سطح سلولی هم جاری است. آیا این نشان میدهد که زندگی بدون مرگ امکانپذیر نیست؟
راهکار:
این جمله رو میتوان با مفهوم «هورمزیس» در زیستشناسی تطبیق داد: قرار گرفتن در معرض استرس خفیف، باعث مقاومت و رشد میشود. شاید «مردن برای زندگی» همان سازوکار طبیعی بقاست.