فرق بزرگ بین «نه» گفتن او و «نه» گفتن تو:
مغز تو وقتی با «نه» مواجه میشود، دوپامین بیشتری برای «آره» احتمالی ترشح میکند؛ دقیقاً همان مکانیزمی که باعث اعتیاد به قمار میشود. کسی که به تو نه گفت، برایت یک «پاداش متغیر» شده و تو برای گرفتن آن پاداش، بقیه آدمها را از دست دادی. این یعنی مغزت عاشق او نیست؛ معتادِ احتمالِ اوست. آیا تا به حال فکر کردهای که همان «نه»، دقیقاً همان چیزی است که «بله» را برایت غیرممکن کرده است؟
راهکار:
این تقابلِ «نه»ها را میشود از زاویهی انتخاب دید: او با «نه» گفتن به تو، همه را انتخاب کرد؛ تو با «نه» گفتن به همه، او را. این نشاندهندهی عمق انتخاب توست، نه کمبود تو. گاهی عشق یعنی یکطرفه بودنِ یک انتخاب بزرگ؛ و همین یکطرفه بودن، ارزش تو را کم نمیکند.