زمانی که فدای تو شد: از ۱۲ ظهر تا نیمهشب:
ظهر و نیمهشب دو نقطهای هستند که خورشید دقیقاً در بالاترین و پایینترین نقطهٔ خود زیر پای ماست. جالب است که در این لحظات، سایهها یا ناپدید میشوند یا در بلندترین حالت خودند. روانشناسان میگویند بدن ما این دو زمان را مانند دو قطب ریتم شبانهروزی میشناسد: ظهر با اوج هوشیاری و نیمهشب با عمیقترین ترشح ملاتونین. شاید فدا کردن این دو نقطه به کسی یعنی تقدیم کردن تمام اوج و حضیض بودنت.
راهکار:
این دو زمان نقطههای مقابل هم روی عقربههای ساعتند؛ مثل عشقی که هم در اوج روشنی و هم در اوج تاریکی میدرخشد. تو داری میگویی فدا کردنِ زمان برای کسی یعنی بودن در هر دقیقهی زندگی، از ظهر تا نیمهشب.