فدا کردن خود برای دوست

حق با مامان بود؛ وقتی دوستات غریبه میشن:

پژوهش‌های روان‌شناسی اجتماعی نشان می‌دهد دوستی‌های بزرگسالی به‌شدت شکننده‌اند؛ طبق برخی مطالعات، حدود نیمی از دوستی‌های نزدیک ظرف هفت سال رنگ می‌بازند. نکته عمیق‌تر این است که مغز برای «غریبه‌شدن» یک آشنا، همان سازوکار پردازش تهدید اجتماعی را فعال می‌کند، نه صرفاً فراموشی. به همین دلیل بعد از فداکاری برای دوست، احساس می‌کنی چیزی از بدنت کنده شده است.

راهکار:

این تجربه را نه‌به‌عنوان خطای تو، بلکه به‌عنوان کشف مرزهای عاطفی ببین؛ آدم‌هایی که امروز غریبه‌اند، دیروز تمرینِ فهمیدن تفاوت بین فداکاری و خودفراموشی بودند.