فدای خاک ایران

فدای یک خشت ایران زمین: شعری در عشق به وطن:

پژوهش‌های تصویربرداری عصبی نشان می‌دهد که هنگام تفکر درباره هویت ملی، قشر پیش‌پیشانی داخلی مغز (ناحیه‌ای مرتبط با خودپنداره) فعال می‌شود؛ گویی وطن واقعاً بخشی از «خود» فیزیکی ماست. این پدیده توضیح می‌دهد چرا تهدید سرزمینی اغلب مانند تهدید جانی پردازش می‌شود. آیا اگر مرزهای سیاسی را از نقشه پاک کنیم، این سیم‌کشی عصبی همچنان به همان شکل فعال می‌ماند؟

راهکار:

میهن‌دوستی، نسخه‌ی جمعیِ عشق است: همان قدر بی‌منطق، همان قدر عمیق. انگار خاک وطن تبدیل به بخشی از بدن ما می‌شود و دفاع از آن، دفاع از خودانگاره‌مان است.