سوختن از عشق و فاصله گرفتن معشوق:
آتش برای زنده ماندن به سه عنصر نیاز دارد: اکسیژن، حرارت و ماده سوختنی؛ حذف هر کدام یعنی خاموشی. در روابط انسانی هم «فاصله گرفتن» اغلب همان حذف اکسیژن است: مغزِ فرد اجتنابی بعد از اوج صمیمیت، آن را تهدید تفسیر میکند و برای بقای هیجانی عقب مینشیند. پژوهشهای دلبستگی نشان میدهد این عقبنشینی معمولاً با اضطراب فیزیولوژیک واقعی همراه است، نه بیتفاوتی.
راهکار:
از منظر روانشناسی دلبستگی، این فاصله را میتوان جور دیگری خواند: فرد اجتنابی نه از خودِ تو، بلکه از شدت هیجانی که در تو ایجاد کرده میگریزد. آتشی که تو را شعلهور کرده، برای او سیگنال خطر است، نه بیمهری؛ به همین دلیل بعد از اوج نزدیکی عقبنشینی میکند.