وقتی ذوق کسی را کور میکنید، حق ناراحتی از فاصلهاش را ندارید:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «آسیبِ انگیزشی» وجود دارد: وقتی اشتیاق اولیه فرد نادیده گرفته یا مسخره میشود، مدار پاداش مغز فعالیتش افت میکند و همان رفتار مشتاقانه به یک تهدید هیجانی تبدیل میشود. به همین دلیل فاصله گرفتن بعد از سرکوب ذوق، اغلب غیرقابل بازگشت است؛ چون مغز آن رابطه را با هزینهی لذتبردن برابر میبیند.
راهکار:
این متن از منظر روانشناسیِ محرومیت هیجانی خواندنی است: وقتی اشتیاق اولیه بیپاسخ یا تحقیر شود، مغز برای اجتناب از درد، فاصله را انتخاب میکند؛ پس فاصله گرفتن یک واکنش دفاعی است، نه لجبازی.