فاصله گرفتن از هم

زمان همه چیز را درست نمی‌کند:

در علوم اعصاب، «تثبیت مجدد حافظه» یعنی هر بار یادآوری خاطره، آن را بازنویسی می‌کنیم؛ شدت احساس اولیه کم می‌شود اما نسبت به طرف مقابل تغییر می‌کند. برای همین یک غریبه ناگهان آشنا می‌شود و یک آشنا غریبه. زمان خنثی نیست؛ ویرایشگری نامرئی است که هر بار نسخهٔ تازه‌ای از آدم‌ها می‌سازد. کدام نسخه را باور دارید؟

راهکار:

به‌جای انتظار از زمان، رابطه‌ها را مثل یک باغ ببین: بعضی گل‌ها فصل دارند و بعضی ریشه. زمان نه درمان است نه دشمن؛ فقط آینه‌ی چیزی است که ما با آن انجام می‌دهیم. اگر کسی امروز غریبه شده، شاید فصلش تمام شده؛ و اگر کسی تازه آشناست، هنوز باید ریشه بدواند.