چرا کنار آدمهای سمی درمان نمیشوی؟:
مغز انسان در محیطهای ناامن، هورمون کورتیزول ترشح میکند که سیستم ایمنی را سرکوب میکند. جالب اینجاست که حتی حضور فیزیکی یک فرد سمی میتواند سطح التهاب بدن را بالا ببرد و روند بهبودی از هر نوع بیماری (روانی یا جسمی) را کند کند. این پدیده «سرایت عاطفی» نام دارد: احساسات منفی مثل ویروس از طریق تعاملات روزمره منتقل میشوند. سوالی که پیش میآید: آیا تا به حال حس کردهاید که بعد از قطع ارتباط با یک فرد خاص، ناگهان انرژی بیشتری برای درمان خود دارید؟
راهکار:
این جمله به یک حقیقت روانشناختی اشاره دارد: قرار گرفتن مداوم در معرض منبع آسیب، فرآیند بهبودی را مختل میکند. برای تکمیل آن، میتوان گفت که گاهی درمان واقعی نه در ماندن، که در فاصله گرفتن و بازتعریف مرزهاست. آیا تا به حال تجربه کردهاید که پس از دور شدن از یک رابطه سمی، حس سبکی و بهبودی پیدا کنید؟