«اطرافم پر از آدم است، اما فاصله میان من و آنها به اندازه یک کهکشان است. آنها از زندگی حرف میزنند، از نقشه کشیدن برای آینده، از رویاهایشان... و من فقط میشنوم. کلماتشان مثل حبابهای هوا روی سطح آب میترکند و من در عمقِ این اقیانوسِ تاریک، دارم به آرامی به سمت پایین سقوط میکنم. هیچکس نمیبیند که من چقدر از سطح فاصله گرفتهام. فشارِ آب دیگر اجازه نمیدهد فریاد بزنم. فقط میتوانم به نوری که هر لحظه دورتر میشود خی ️
3.0
غمگین تنهایی احساس تنهایی در جمع درخواست کمک غیرمستقیم افسردگی و انزوا فاصله عاطفی از دیگران این حس انزوا در جمع، در روانشناسی «تنهایی پارادوکس...