فال گرفتن ترامپ

طنز تصمیم‌گیری ترامپ برای حمله به ایران در روزنامه اسرائیلی:

در روان‌شناسی، وقتی هزینه‌ی تصمیم‌گیری خیلی سنگین است، مغز به‌جای تحلیل، به «سوگیریِ تصمیم‌گریزی» پناه می‌برد و حتی سکه‌انداختن را راهی برای تقسیم مسئولیت می‌بیند. در جنگ هم نظریه‌ی «ابهام راهبردی» می‌گوید اگر دشمن دقیقاً نداند حمله می‌شود یا نه، بازدارندگی قوی‌تر از تهدید صریح عمل می‌کند. اینجا ترامپ با همان سکه، هم ترس اسرائیل را زنده نگه داشته و هم برای خودش دستِ باز گذاشته است. آیا تهدیدِ غیرقابل‌پیش‌بینی، خودش یک استراتژی است؟

راهکار:

این متن ظرفیت تبدیل به یک کمیک‌استریپ کوتاه را دارد؛ همان جمله‌ی «حمله می‌کنم، حمله نمی‌کنم» را در سه پنل با تصویر متفاوت از ترامپ نشان بده.