اگر مجردی بد بود، خدا خودش مجرد نبود!:
جالب است بدانید در الهیات ادیان ابراهیمی، خدا بهعنوان موجودی یگانه و فاقد شریک توصیف میشود – یعنی در ذات خود 'سینگل' است. اما برخلاف تصور رایج، 'تنهایی' در فرهنگهای عرفانی نه کمبود، که اوج کمال و یکپارچگی در نظر گرفته میشود. مولوی میگوید: 'تنهایی از انبازی به / که ناجنس از همنشینی'. آیا جامعه امروز ارزش 'تنهاییِ سازنده' را از یاد برده؟
راهکار:
این نگاه رو میشه گسترش داد: در روانشناسی، 'تنهاییِ خودخواسته' (solitude) از 'احساس تنهایی' (loneliness) کاملاً جداست. مجردی میتونه فرصتی برای خودشناسی و خلاقیت باشه، نه کمبود.