دیدار در جهانی دیگر؛ شاید همدیگر را دیدهایم:
حس «دیدار در جهانی دیگر» با دژا وو همخانواده است: مغز تجربهٔ تازه را پیش از ثبت کامل در حافظه، بهاشتباه آشنا برچسب میزند. این خطای زمانبندی، منشأ برخی شهودهای عرفانی و رمانتیک است؛ نه مدرکی برای جهان موازی.
راهکار:
این عبارت را میتوان بازخوانی کرد: حس «دیدار قبلی» اغلب محصول شباهتهای ناخودآگاه در لحن، بو یا خاطرهای مشترک است؛ ذهن برای کمکردن ابهام، آن را به جهانی دیگر فرافکنی میکند.