دزدیدن جواهر از بابا

اعتراف شیرین: یه تیکه جواهر از بابات دزدیدم:

احساس شرمِ بعد از یک کار ممنوعِ کم‌خطر در روان‌شناسی به «گناه لذت‌بخش» نزدیک است؛ مغز همزمان دوپامین پاداش و کمی کورتیزول استرس ترشح می‌کند و همین ترکیب خاطره را ماندگارتر می‌کند. در تاریخ، معروف‌ترین سرقت جواهر ایران، قاپیدن الماس کوه نور توسط نادرشاه بود که بعدها تبدیل به طلسم سلطنتی شد. حالا تو با این اعتراف، دزدی را وارد ژانر رمانتیک کرده‌ای.

راهکار:

این جمله را میشود یک اعترافِ وارونه خواند: تو داری می‌گویی ارزشت آن‌قدر بالاست که فقط با ادبیات «دزدی» و «گنج» قابل بیان است. دزد در این روایت در واقع کسی است که از پادشاه گنج را قاپیده؛ پس این شرمندگی بیشتر به فخر پنهان شبیه است تا پشیمانی.