وقتی مشترک مورد نظر در دسترس نیست:
در فیزیک کوانتوم، مفهوم «درهمتنیدگی» وجود دارد که در آن دو ذره، حتی در فاصلههای زیاد، به طور آنی بر هم اثر میگذارند. جالب اینجاست که این ارتباط فوری، برای ارسال اطلاعات و ایجاد تماس واقعی بیفایده است؛ دقیقاً مانند احساس ارتباط عمیقی که قادر به ایجاد تماس ملموس نیست. آیا این ناامیدی، ریشه در انتظار غیرممکن برای یک «ارتباط کوانتومی» انسانی دارد؟
راهکار:
این حس، شبیه به مفهوم «سوگ عشق» در روانشناسی است؛ غم برای از دست دادن کسی که هرگز مال شما نبوده. شاید نوشتن نامهای به این «مشترک» و هرگز نفرستادنش، به پردازش این احساس کمک کند.