چرا آدمهای باارزش سختتر در دسترساند؟:
تحقیقات روانشناسی اجتماعی نشان میدهد که «بازی دیردسترس» (Playing Hard to Get) در صورتی جذابیت را افزایش میدهد که فرد همزمان برای دیگران سرد و برای خواستار خاص گرم باشد. صرفاً دستنیافتنی بودن ارزش نمیآفریند، بلکه ایجاد احساس انتخابشدگی است که مهر تأیید کمیابی را میزند. این خطای شناختی از غریزه بقای ما میآید: منابع نایاب را برای بقا حیاتی میپنداریم. حالا سوال: آیا ارزش واقعی یک انسان، مستقل از میزان دسترسی به او تعریف میشود؟
راهکار:
در اقتصاد رفتاری این پدیده «اثر کمیابی» نام دارد: ما چیزهای کمیاب را ارزشمندتر میپنداریم. اما هشدار شناختی: گاهی خودِ سختی دسترسی است که ارزش کاذب میسازد، نه ذات فرد. مرز بین ارزش واقعی و جذابیت نایابی را تشخیص دهید.