دسته صندلی سینما نباش؛ ابهام در رابطه را چطور بخوانیم؟:
در روانشناسیِ رفتار، «تقویت متناوب» قویترین نوع شرطیسازی است: اگر محبت یا توجه بهصورت نامنظم و مبهم داده شود، مغز دوپامین بیشتری ترشح میکند و فرد بیشتر درگیر میشود تا وقتی که پاسخ ثابت و قطعی باشد. ابهام عاطفی دقیقاً مثل قمار عمل میکند؛ ندانستنِ نتیجه، سیستم پاداش را فعالتر میکند. این همان دلیلی است که «مال من یا بغل دستی بودن» بهجای فراری دادن، وابستگی میسازد. مرز بین جذابیت و فرسایش کجاست؟
راهکار:
این حس را میشود برعکس خواند: آدمها که دسته صندلی نیستند؛ اگر مدام مجبوری مالکیت کسی را حدس بزنی، شاید خودِ آن ابهام دارد میگوید هنوز صندلی کنارش خالی است. بهجای چانهزنی بر سر تعلق، دنبال کسی بگرد که بدون نیاز به قرعهکشی، سمت تو بنشیند.