از دستِ شل تا دلسردی عاطفی در رابطه:
در روانشناسی روابط، به این وضعیت «عدم تقارن سرمایه‌گذاری عاطفی» می‌گویند؛ مغز کاهش پاسخ‌دهی طرف مقابل را مثل یک تهدید دلبستگی پردازش می‌کند و واکنش «نگه‌داشتن» را به مرور به «ارزیابی سرد» تغییر می‌دهد. جالب اینجاست که ما معمولاً شل شدن دست را نمی‌بینیم، بلکه آن را حس می‌کنیم؛ چون نورون‌های آینه‌ای پیش از تحلیل منطقی، بی‌میلی را از بدن طرف می‌خوانند.
راهکار:
این متن را می‌شود از لنز «اصل کمترین تلاش» هم دید: آدم‌ها معمولاً وقتی هزینه‌ای برای نگه‌داشتن رابطه نمی‌پردازند، دست‌شان شل می‌شود. پس شل شدن دست همیشه بی‌مهری نیست؛ گاهی ترس از صمیمیت یا خستگی شناختی است. نسخه وارونه‌اش: دستی را که شل شده، می‌شود برای آخرین بار فشرد و جواب قطعی گرفت؛ نه از روی التماس، فقط برای حذف ابهام.