چرا زخمهای عشق را نادیده میگیریم؟:
پدیدهای به نام «ناهماهنگی شناختی» توضیح میدهد چرا مغز ما در برابر شواهد تناقضآمیز مقاومت میکند: وقتی کسی را دوست داری و همزمان به تو آسیب میزند، ذهن ترجیح میدهد درد را نادیده بگیرد تا تصویر عشق را حفظ کند. جالب است که این مکانیزم در حیوانات نیز دیده شده – میمونها تنبیه از دست همگروه محبوب را تحمل میکنند. آیا انسانها واقعاً میتوانند بدون پذیرشِ زخمها، عشق واقعی را تجربه کنند؟
راهکار:
این حس آشناست: ما زخمهایی را که از دست عزیزمان میخوریم نادیده میگیریم چون ترس از دست دادن رابطه قویتر از درد است. اما یک سوال: آیا تا به حال برایت پیش آمده که بعداً بفهمی نادیده گرفتن آن زخمها فقط عمقشان را بیشتر کرده؟ گاهی لازم است به جای التیام ظاهری، ریشه را ببینی.