دست کم گرفتن

سپردن دل به غریبه و ساده شمردن او:

تحقیقات روان‌شناسی نشان می‌دهد که در ۱۰۰ میلی‌ثانیه اول ملاقات، انسان‌ها قضاوت ناخودآگاهی درباره‌ی غریبه‌ها می‌کنند. این «قضاوت سریع» اغلب اشتباه از آب درمی‌آید، چون ما چهره و لحن صدا را به‌جای شخصیت واقعی می‌بینیم. جالب اینجاست که هورمون اکسی‌توسین اعتماد به غریبه‌ها را افزایش می‌دهد—پس شاید ندانسته دلت را سپردی، اما کاملاً طبیعی است.

راهکار:

پدیدهٔ «سوگیری آشنایی» (Familiarity Bias) باعث می‌شود افراد ناآشنا را ساده‌تر از آنچه هستند ارزیابی کنیم. در واقع، مغز ما برای صرفه‌جویی در انرژی، غریبه‌ها را با کلیشه‌های سطحی می‌سنجد. این بیت دقیقاً به همین خطای شناختی اشاره دارد.