دست های خالی

در این دامگهِ خاکی، دلم از غم کوهی استوار،
اما من، با دست‌های خالی، از کوچه‌های بی‌نور،
به دریاچه‌ای رسیدم که خشکیده بود،
و آینه‌ها، دیگر تصویر مرا نمی‌خواستند

- بابا طاهر ، فروغ ، سهراب |️

«گلدون»

عشق مثل یک گلدون پر از خاک بود،
که هر روز بهش آب می دادیم، اما هیچ وقت گل نمی داد.
تو گفتی: این گلدون کجاست؟
من جواب دادم: تو نمی بینی؟ همین جاست، در این دست ها.
تو خندیدی و گفتی: دست های تو همیشه خالی اند.
گفتم: ولی گلدون همیشه پره، حتی وقتی خالیه.
تو گفتی: این حقیقت نداره ، تو یه خیال پرداز دیونه ای.
و من جواب دادم: آره خب، عشق همیشه یه جوری باید دروغ بگه.
✦͙͙͙*͙*❥⃝∗⁎.ʚ امیر علی ɞ.⁎∗❥⃝**͙✦͙͙͙
️