تعهد در عشق: هر چی بشه دوستت دارم:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که عشق پایدار مانند یک «اعتیاد مثبت» عمل میکند: هر بار که به معشوق فکر میکنی، دوپامین و اکسیتوسین ترشح میشود و مسیرهای عصبی تقویت میشوند. جالب اینجاست که حتی در نبود طرف مقابل، این مدارها فعال میمانند – همان «دست برنداشتن» در مغز ثبت میشود. آیا این توضیح میدهد چرا بعضی عشقها هرگز کهنه نمیشوند؟
راهکار:
عشق واقعی در عمل معنا پیدا میکند، نه فقط در کلمات. میتوانی این جمله را با یک خاطره یا اقدام کوچک روزمره تکمیل کنی تا عمقش بیشتر بشود.