چرا فراموش کردن از فراموش شدن سختتر است؟:
پدیدهٔ «اثر نورافکن» نشان میدهد دیگران خیلی کمتر از آنچه فکر میکنیم ما را به خاطر میسپارند. در مقابل، فراموشی عمدی به دلیل «فرایند طعنهآمیز» (سپید خرس) دشوار است: هرچه بیشتر تلاش کنیم چیزی را فراموش کنیم، بیشتر به یاد میآید. این نابرابری ریشه در ساختار حافظه و توجه انسان دارد. آیا میتوان راهی برای «فراموش کردن داوطلبانه» یافت؟
راهکار:
تکنیک «نوشتن و پاره کردن» در روانشناسی شناختی میتواند به فراموشی عمدی کمک کند: احساسات را روی کاغذ بنویسید و سپس کاغذ را پاره کنید.