دشمن و آشنا

خنده‌ای که دشمن را ناراحت کرد و آشنا را رنجاند:

در روان‌شناسی به این «سندرم خرچنگ سبدی» می‌گویند: وقتی یکی از اعضای گروه از دایره بیرون می‌زند، بقیه سعی می‌کنند او را پایین بکشند. جالب‌تر این‌که تحقیقات نشان می‌دهد دردِ دیدن موفقیت آشناها از دردِ دیدن موفقیت دشمن‌ها قوی‌تر است، چون مقایسه با «شبیه‌ترین» آدم‌ها اتفاق می‌افتد، نه با غریبه‌ها. سؤال: این ناراحتی واقعاً از کجا آب می‌خورد؟

راهکار:

این جمله را از زاویه‌ی روان‌شناسی اجتماعی ببین: آدم‌ها معمولاً از موفقیت یا شادی کسی ناراحت می‌شوند که با او مقایسه‌شان می‌کنند؛ دشمن بیرونِ دایره است، اما آشنا داخلِ دایره‌ی مقایسه است. شاید «جالب بودن» اینجاست که شادیِ تو برای خودت، نه برای واکنش دیگران، تنها راهی است که می‌تواند هم دشمن و هم آشنا را خلع‌سلاح کند.