دوستی یا دشمنی؛ خیانت یا رحم؟:
جالب اینجاست که روانشناسان به این نوع نگرش «شکاف روانی» (splitting) میگن: یک دید سیاهوسفید که در اوایل کودکی شکل میگیره و معمولاً با اضطراب شدید از ابهام همراهه. اما جالبتر اینکه در فرهنگهای «شرف» مثل قبایل کُرد یا پشتون، این تفکر دقیقاً قانون نانوشتهست: یا برادری تا پای جان، یا انتقام بیرحمانه. واقعاً جامعهای که این مرز رو داشته باشه، چقدر میتونه تابآور باشه؟
راهکار:
این نگاه دوتایی رو میشه گسترش داد: آیا راه سومی وجود داره؟ مثلاً دوستی که اشتباه کرده رو ببخشی یا دشمنی که تغییر کرده رو رها کنی. شاید «دوست واقعی» یعنی کسی که حتی در خیانت هم جای ترمیم داره.