درصد زندگی

باختن ۸۰ درصد زندگی و بخشیدن ۲۰ درصد آخر به رفیق:

در روان‌شناسی تصمیم‌گیری، «زیان‌گریزی» می‌گوید درد باختن حدود دو برابر لذت بردن است؛ اما آدم‌ها وقتی فقط بخش کوچکی از منبع باقی مانده، همان را سخاوتمندانه‌تر خرج می‌کنند، چون آن را «آخرین دارایی» می‌بینند. این جمله دقیقاً همان نقطه‌ی نادر است: تبدیل احتمال باخت کامل به یک سرمایه‌ی رفاقتی نمادین.

راهکار:

از زاویه اقتصاد رفتاری، این جمله یک معامله رفاقتی است: باقی‌مانده‌ی کمیاب، ارزشمندتر از کل قبلی نمایش داده می‌شود؛ چون آدم‌ها برای داشته‌های آخر، ارزش عاطفی بیشتری قائل می‌شوند. این همان «اثر وقف» است که این‌جا به‌جای پول، روی رفاقت سوار شده.