چرا تظاهر به فاز نبودن رو بر میداریم؟:
آیا میدانستید پدیده «ناهماهنگی شناختی» باعث میشود وقتی مجبوریم نقاب بزنیم، باورهایمان را تغییر دهیم تا با رفتارمان هماهنگ شویم؟ یعنی تظاهر به «فاز نبودن» ممکن است در نهایت واقعاً بیحوصلهتان کند. به نظر شما، پر کردن جای خالی با گزینه مناسبتر همیشه بهترین راه است؟
راهکار:
شاید گاهی «فاز نبودن» واقعی باشد و پر کردن اجباری جای خالی، خودش نوعی فرار از مواجهه با خلأ است. پذیرش لحظههای بیحوصلگی، گاهی از پر کردنشان با گزینههای «مناسبتر» سالمتر است.