درس زندگی: جا نکردن خود به زور در جمع:
در روانشناسی اجتماعی، این رفتار با مفهوم «حس تعلق شرطی» مرتبط است. تحقیقات نشان می‌دهند مغز ما درد اجتماعی ناشی از طرد شدن را در همان مدارهای عصبی پردازش می‌کند که درد فیزیکی را. بنابراین، کناره‌گیری پیش‌دستانه ممکن است یک مکانیسم دفاعی تکاملی برای اجتناب از این درد باشد. آیا این استراتژی در بلندمدت باعث انزوای خودخواسته نمی‌شود؟
راهکار:
این نگاه می‌تواند یک مکانیزم محافظتی سالم باشد، اما مراقب باشید به «سندرم ایمپاستر» یا خودکناری افراطی تبدیل نشود. گاهی اوقات فضاهایی هستند که با حضور و مشارکت ما ساخته می‌شوند، نه اینکه از قبل کاملاً آماده باشند.