ناسپاسی و لطف دوباره؛ آیا تکرار محبت اشتباه است؟:
در روانشناسی به این «سوگیری منفی» میگویند: مغز انسان ناملایمات را قویتر از مهربانیها پردازش میکند؛ یک بار ناسپاسی میتواند دهها لطف قبلی را کمرنگ کند. جالبتر اینکه در علوم رفتاری به آن «سازگاری لذت» میگویند؛ یعنی وقتی محبت بدون مرز تکرار شود، گیرنده به آن عادت میکند و ارزش درکشدهاش کمتر میشود. آیا پس نقطهی بهینهی محبت، کمیاب بودن آن است؟
راهکار:
شاید لطفِ تکرارشده نه اشتباه، بلکه آینهی نیت خود ما باشد؛ ناسپاسیِ طرف مقابل فقط زودتر نشان میدهد که چقدر از این رابطه انتظار زیادی داریم.