درس عبرت عاشقانه

قدرشناسی در عشق؛ درسی از جدایی:

طبق قانون زیگارنیک، ذهن انسان کارهای ناتمام را بهتر از کارهای تمام‌شده به خاطر می‌سپارد. رفتن ناگهانی یک عشق، دقیقاً یک «ناتمامی» عاطفی ایجاد می‌کند که سال‌ها در حافظه باقی می‌ماند. سوال اینجاست: آیا این حافظه می‌تواند به درس تبدیل شود؟

راهکار:

این جمله بازتاب یک حقیقت روانشناختی است: انسان‌ها معمولاً ارزش چیزها را وقتی می‌فهمند که از دستشان می‌دهند. پیام پنهانش این است که قدردانی باید پیش از رفتن اتفاق بیفتد، نه بعد از آن.