ضرورت وجودی عشق

تو ضرورتِ بودنِ منی؛ معنی عشق و وابستگی:

در عصب‌شناسی، عشق رمانتیک همان مدار پاداش مغز را فعال می‌کند که کوکائین فعال می‌کند؛ دوپامین و اکسی‌توسین باعث می‌شوند معشوق واقعاً «ضروری» به نظر برسد. نکته عجیب‌تر این که مغز در این حالت، شک منطقی را موقتاً خاموش می‌کند. پس حسِ «بدون تو نمی‌توانم» فقط شعر نیست؛ یک سازوکار تکاملی برای پیوند جفتی است. اما آیا این ضرورت، انتخاب است یا زیست‌شناسی؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از «نیاز» به «انتخاب آگاهانه» جابه‌جا کرد: عشق زمانی عمیق‌تر می‌شود که تو پیش از او کامل باشی و او به بودنِ تو معنا بیفزاید، نه اینکه خودِ ضرورتِ بودنت شود.