تیکه سنگین برای آدمایی که خودشونو ضروری میدونن:
توهم ضروری بودن با «اثر دانینگ-کروگر» گره خورده؛ هرچه فرد شناخت کمتری از جمع داشته باشد، سهم خود را حیاتیتر تخمین میزند. در پویایی گروهی به این «خطای خودمحوری» میگویند: ذهن برای کاهش ترس از حذف، باور به فروپاشی جمع بدون خودش را میسازد. هرچه گروه موفقتر باشد، این توهم در اعضای حاشیهای پررنگتر است.
راهکار:
این جمله را میشود یک تست واقعیت دانست: اگر واقعاً نباشند و کار ادامه پیدا کند، اعتبارشان نزد تو و خودشان فرو میریزد؛ پس بهجای بحث، فقط نبودنت را نشان بده.