انواع اسارت درونی: خاطرات، سکوت و خود:
تحقیقات نوروساینس نشان میدهد مغز انسان در حالت «پیشفرض» (ذهن سرگردان) به طور خودکار به خاطرات منفی و نگرانیهای آینده پناه میبرد. این همان «اسارت در خود» است. جالب اینجاست که سکوت طولانیمدت (بیش از ۱۵ دقیقه) سطح کورتیزول را بالا میبرد و نه پایین. پس اسارت در سکوت یک واکنش بیولوژیکی است، نه یک انتخاب. سوال برای شما: کدام یک از این سه اسارت را بیشتر تجربه میکنید و چه راهی برای خروج از آن پیدا کردهاید؟
راهکار:
این متن سه نوع اسارت را نام میبرد: خاطرات، سکوت و خود. اگر احساس میکنید در یکی از این سه گیر کردهاید، یک راه عملی این است: برای اسارت در خاطرات، یک «جعبه خاطرات» فیزیکی بسازید و هر روز فقط ۱۰ دقیقه به آن اختصاص دهید. برای اسارت در سکوت، یک جمله کوتاه در روز در یک گروه دوستانه بگویید. برای اسارت در خود، یک فعالیت گروهی ساده مثل پیادهروی با یک نفر را امتحان کنید.