ذات درون آدم مهمتر از قیافه است:
مغز در ۱۰۰ میلیثانیه از چهره قضاوت میکند (اثر هاله)، اما شخصیت پایدار فقط با الگوی رفتار در موقعیتهای پرهزینه آشکار میشود؛ آزمایش زندان استنفورد نشان داد موقعیت میتواند بر ذات غلبه کند. پس نه چهره، نه یک لحظه مهربانی، معیار نهایی نیست.
راهکار:
قلب مهربان هم بخشی از ذات درون است، نه نقطهٔ مقابل آن. اگر ذات را مهم میدانی، مهربانی را نشانهٔ همان ذات ببین؛ چون مهربانی پایدار در انتخابهای کوچک روزانه خودش را نشان میدهد.