دروغهای ناب: هنر یا فریب؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد برای ساختن یک دروغ پیچیده، مغز ما بیش از ۷ ناحیه مختلف را فعال میکند – یعنی خلق یک سکانس دروغین، فرآیندی خلاقانه و پرهزینه است. جالب اینجاست که مخاطب نیز همان نواحی را برای تشخیص دروغ به کار میگیرد. آیا میتوان هنر دروغ گفتن را از زیباییشناسی جدا کرد؟
راهکار:
این جمله یادآور این است که گاهی دروغها چنان استادانه طراحی میشوند که مرز بین خیال و واقعیت را محو میکنند. شاید بتوان از آن به عنوان یک ابزار روایی در داستاننویسی یا فیلمنامهنویسی استفاده کرد – همانطور که هیچکاک دروغهای شخصیتهایش را به هنر تبدیل میکرد.