وقتی نقاب بازیگر میافتد:
تحقیقات روانشناختی نشون میده که انسانها به طور میانگین روزانه ۱ تا ۲ دروغ میگن، اما جالب اینجاست که بیشتر دروغها برای حفظ وجهه یا جلوگیری از تنش گفته میشه، نه برای منفعت شخصی. در واقع، مغز ما برای «بازیگری» سیمکشی شده تا در گروههای اجتماعی بقا پیدا کنه. اما وقتی سناریو لو میره، نه فقط اعتماد، بلکه تصویر خود فرد از خودش هم فرو میریزه. سوال اینجاست: آیا ما هم گاهی نقش خودمون رو باور میکنیم؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه دید: شاید اون شخص واقعاً نقشش رو باور کرده بود و خودش هم قربانی توهم خودش شد. گاهی آدمها نه از روی بدجنسی، بلکه از روی ناچاری نقاب میزنند.